NynorskEndra

OrdsogeEndra

Frå norrønt þú med objektforma þik. Ordet har same opphav som dei tilsvarande pronomena i svensk, dansk, færøysk og islandsk. Nærskyld med engelsk you fransk tu og mange andre europeiske ord med tilsvarande tyding.

PronomenEndra

du (objektform deg)

  1. personleg pronomen, andre person eintal subjekt: tilhøyraren, den som utfører handlinga
    Skal du ikkje vitje mora di snart?

LiketydingarEndra

  • (personleg pronomen, fyrste person eintal): De (høfleg form)

OmsetjingarEndra

Sjå ògEndra


AmanabEndra

SubstantivEndra

du

  1. ein slags fugl

BretonskEndra

AdjektivEndra

  1. svart (farge)

DanskEndra

PronomenEndra

  1. personleg pronomen, andre person eintal subjekt: tilhøyraren, den som utfører handlinga

BøyingEndra

du (subjekt) - dig (objekt) - din m, dit n, dine fl

EtymologiEndra

Frå norrønt þú, med objektsform þik. Ordet þú har same opphav som dei tilsvarande pronomena i svensk, dansk, færøysk og islandsk. Slektsord med engelsk you, fransk tu og mange andre europeiske ord med tilsvarande tyding.


EsperantoEndra

TalordEndra

du

  1. to

EtymologiEndra

Frå latin duo, med samme tyding


FranskEndra

ArtikkelEndra

du

  1. "til/av den"
  2. delingsartikkel, vert nytta om uvisse mengder av ting (som engelsk some), men vert ofte ikkje omsett til norsk

EtymologiEndra

Satt saman av preposisjonen de ("fra", "av") og hankjønnartikkelen le ("den, "det")


TyskEndra

PronomenEndra

du

  1. personleg pronomen, andre person eintal subjekt: tilhøraren, den som utfører handlinga

BøyingEndra

du, Du (subjekt) - dich (objekt) - dir (dativ) - deiner (genitiv)

Merk: bøyinga i genitiv uttrykker ikkje eigedom, for å gjere det må ein bruke dein, som vert bøygt i kjønn, tal og kasus.

EtymologiEndra

Frå gammelhøytysk du, slektsord med gammelengelsk thu, forelda engelsk thou og dei tilsvarande skandinaviske pronomena.


IdoEndra

TalordEndra

du

  1. to

KurdiskEndra

TalordEndra

du

  1. talet to

LitauiskEndra

TalordEndra

du

  1. talet to

NormanniskEndra

SubstantivEndra

du

  1. hertug

EtymologiEndra

Frå latin dux ("leiar", "kommandør"), frå verbet ducere ("å leie"), frå indoeuropeisk rot deuk- ("å leie"). Slektsord med fransk duc, engelsk duke og mange andre romanske tilsvarande ord.


SvenskEndra

PronomenEndra

du

  1. personleg pronomen, andre person eintal subjekt: tilhøraren, den som utfører handlinga

BøyingEndra

du (objekt) - dig, dej (objekt) - din m, ditt n, dina fl (genitiv)

EtymologiEndra

Frå norrønt þú, med objektsform þik. Ordet har òg gjeve opphav til dei tilsvarande pronomena i dansk, norsk, færøysk og islandsk. Slektsord med engelsk you og mange andre europeiske ord med tilsvarande tyding.


WalisiskEndra

AdjektivEndra

du

  1. svart (farge)